Abstrakzio kontuetan sartu beharrean, figurazioaren bidetik joan nahi izan zen. Ondorioz, “Lauaxeta”-ren aurpegia, argazki bidez ezagutu duguna, bere horretan eman nahi izan zen. Modu horretan, ikusleak aurpegi jakina jarriko dio olerkari handiari eta lehenagotik ezaguna duenak, berriz, berehala identifikatu ahal izango du.

Itxurari dagokionez, eskulturak bi zati nabarmen ditu. Batetik, harrizko oinarria; bestetik, brontze patinatuzko bustoa. Oinarrian brontzezko plaka bat jarri zen. Bertan “Lauaxeta”-ren sinadurarekin batera honako bertso-zati hau agertu zen: Dana emon behar jako maite dan askatasunari. Bertso-zati hori, jakinekoa denez, Laukizen jaiotako idazlearena da. Aldaketa bakarra baino ez dakar: ortografiari dagokiona. Era berean, eskulturaren zergatia eta zertarakoa adierazteko berariaz jarritako plaka bat. Bertan, honako esaldihau ageri da: Eusko Jaurlaritzak “Lauaxeta” olerkari handiari bere mendeurrenean (1905-2005).

Halako irudia sortzeko prozesua zertan den jakiteko:

Artistak lanaren aurretiko azterketa egin eta eredua sortuko du. Hurren igeltsu edo poliesterrez babesturiko silikonazko moldea egingo dute tailerrean, argizari galduzko teknikaren bidez irudia lortze aldera. Beharrezko ukituak eginda, dena delako hutsegiteak konponduta, artistak oniritzia emango du.Orduan argizarizko irudia zatika moldetik atera eta hotzean osatuko da.Jarraian zeramikazko estaldura erregogor batek argizaria bilduko du; labean sartuta, argizaria urtu egingo da, eta lagatako hutsune horretan metala sartu besterik ez dago.

Hotzean berriro, irudia osatuko dute artisauek, zatiak bata besteari lotuz. Horretaz gainera, isurbideek utziriko aztarrenak garbitu behar dira, irudiak molde bakarreko lana irudika dezan. Bukatzeko, irudiaren gain-azalaren koloreak nahi dugun ñabardura edo patina hartuko du; horretarako oxidazio-prozesu bati ekingo diogu, irudia bera babesteko ere balioko duena, esan nahi baita, ingurumenaren kutsaduratik babestuko duela.